Antybiotykooporność

Antybiotykooporność (AMR) to jedno z największych wyzwań współczesnej medycyny i weterynarii.
Wspólny problem: Bakterie oporne na leki nie uznają granic między gatunkami. Te same szczepy mogą zagrażać zarówno zwierzętom hodowlanym, jak i ludziom.
Odpowiedzialne stosowanie: Antybiotyk to nie środek zapobiegawczy. W rolnictwie i medycynie stosujemy go tylko wtedy, gdy jest to niezbędne - pod ścisłym nadzorem lekarza.
Monitoring to tarcza: Stałe badania urzędowe pozwalają śledzić oporność bakterii (np. Salmonella czy E. coli) i dostosowywać strategie leczenia tak, by zachować skuteczność leków dla przyszłych pokoleń.
Bezpieczeństwo żywności to walka z opornością. Dzięki monitorowaniu patogenów u zwierząt oraz ograniczaniu stosowania antybiotyków w hodowli, chronimy skuteczność terapii u ludzi.

Wybierając żywność z kontrolowanych źródeł,
wspierasz walkę z antybiotykoopornością.

Złote Zasady Odpowiedzialnego Stosowania Antybiotyków
Aby chronić skuteczność leczenia ludzi i zwierząt, lekarze weterynarii kierują się zasadą: „Tak mało, jak to możliwe, tak dużo, jak to konieczne”.
•Prawidłowe rozpoznanie – antybiotyk podaje się tylko po postawieniu diagnozy przez lekarza (nigdy „na wszelki wypadek”).
•Prawidłowy dobór leku - wybór antybiotyku poprzedzony badaniem (antybiogramem), aby uderzyć prosto w cel.
•Prawidłowa dawka - podanie dokładnie takiej ilości leku, jaka jest potrzebna, by zabić bakterie, a nie tylko je „osłabić”.
•Prawidłowy czas trwania - przestrzeganie pełnego cyklu leczenia, aby zapobiec przetrwaniu najsilniejszych osobników.
•Przestrzeganie karencji – absolutny zakaz uboju lub udoju przed całkowitym wydaleniem leku z organizmu zwierzęcia.

Pomorski Wojewódzki Lekarz Weterynarii oraz Pomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny - razem na straży bezpieczeństwa żywności.